Project Verbeeldingskracht

 

Tijdens het project Verbeeldingskracht gaan kinderen in het Speciaal Onderwijs (SO) aan de slag met de culturele competenties onderzoeken, creëren en reflecteren. Het prikkelen van de verbeelding staat hierbij centraal!

In het gras zijn kinderen aan het verven.
Project Verbeeldingskracht

Van januari tot april 2024 namen leerlingen uit het speciaal onderwijs deel aan het project Verbeeldingskracht, een initiatief dat op een inclusieve manier de verbeelding stimuleerde. Kinderen werden uitgedaagd tot een creatief proces en reflectie, afgestemd op hun eigen niveau. Dankzij de samenwerking met Hoge Fronten, Marres en Hannelore Rubie werd het project gerealiseerd.

Het project bestond uit drie onderdelen voor de onder-, midden- en bovenbouw. De jongste leerlingen volgden creatieve lessen via Het Ontdeklab, gebaseerd op de Reggio Emilia-methode. Voor de midden- en bovenbouw stond een bezoek aan de voorstelling De Kleine Prins centraal, voorafgegaan door een voorbereidende les. Daarnaast namen zij deel aan een creatieve workshop en ontvingen zij op school een box met materialen van de Stiltestormbaan.
 

Het project bestaat uit de volgende onderdelen:

Een voorbereidende les: De middenbouw kreeg een voorbereidende les op de voorstelling De Kleine Prins, verzorgd door Hannelore Rubie. In afstemming met de leerkrachten werd daarbij gekozen voor een focus op het verhaal, het theaterbezoek, een creatieve verwerking of een combinatie daarvan.

Theaterbezoek: De leerlingen reisden met busvervoer naar de theatervoorstelling De Kleine Prins, uitgevoerd door theatergroep Houtjetouwtje. De voorstelling sprak tot de verbeelding van de kinderen en maakte indruk met het gebruik van muziek. Het bijbehorende lied kon voorafgaand aan het bezoek klassikaal worden voorbereid.

Een creatieve workshop op school: Tijdens de workshop, onder leiding van Ilse van Lieshout van Marres, Huis voor Hedendaagse Cultuur Maastricht, werden leerlingen aangemoedigd om hun fantasie en observatievermogen te verbinden met hun directe omgeving. Ze werden geprikkeld om nieuwsgierige vragen te stellen, zoals: “De stoelpoten zijn van metaal, net als ijzerdraad. Hoe zou ik mijn eigen stoel kunnen buigen van ijzerdraad?”

De Stiltestormaanbox: was een educatief pakket waarmee leerlingen op een speelse en onderzoekende manier konden ontdekken wat stilte en geluid werkelijk betekenen. Via theatrale en wetenschappelijke opdrachten ervoeren zij dat stilte niet alleen afwezigheid van geluid is, maar juist iets spannends en betekenisvols.